savaştan sonra,

Beirut - Hamra

Destruction 2011 / Yıkım 2011

Destruction 2011

Destruction 2011 is a completely independent exhibiton fused by the discussions in SET on such issues as the ecological destruction, coming of the fifth sun in the Mayan calender, the future of global capitalist hegemonia, the Third World War and prophecies of Babylon. Destruction 2011 sets off with a call for the event arised from this process of discussion by the Turkey’s first collective avant-gard...e initiative, S.E.T. The exhibition consists of works by 60 artists from abroad and Turkey. In accordance with the concept of the exhibition, most of these works are produced for the event or are to be exhibited for the first time. Destruction 2011 is a campaign organized horizontally through nightly performances, discussions on the concept of exhibitions, blogs, forums and film screening.

Yıkım 2011

Yıkım 2011, 2010 yaz aylarında ülkenin ilk kolektif-avangard inisiyatifi Sürrealist Eylem Türkiye içinde ekolojik yıkım, Maya takvimindeki 5. güneşin gelişi, küresel kapitalist hegemonyanın geleceği, 3. Dünya Savaşı, Babil kehanetleri üzerine başlayan tartışma ve bu süreçten çıkan çağrı metni ile yola çıkmış, tamamen bağımsız bir sergidir. Serginin konsepti doğrultusunda, yurtiçi ve dışından yaklaşık 60 sanatçının, çoğunluğu direkt sergi için üretilmiş ya da ülkede ilk sergilenecek yapıtlarından oluşmaktadır. Performans geceleri, tartışma metinleri, blog, forumlar, film gösterimleri ile beslenen bir kampanya olarak yatay bir biçimde örgütlenmektedir.

Sergi Künyesi / Exhibition Description

Sergi adı/Exhibition Name: Yıkım 2011/Destruction 2011
Sergi tarihi/exhibition date: 12 Mayıs/27 Mayıs 2011
Koordinatörler/Coordinators: Alper T. İnce& Rafet Arslan
Teknik işler sorumlusu: Serhat Kara
Afiş: Can Yeşiloğlu
Açılış/Opening: 12 Mayıs saat: 18:30/ 12 May 6,5pm
After Party: saat:22:00/10pm, Peyote

www.destruction2011.com

Yan Etkinlikler / Supplementary Activities:

-Gösterim/Film-Video Screening: Yıkım Kadrajları-Destruction Frames/Yeşilçam Sineması (14 Mayıs 2011)
-Forum: Uluslararası Yaşayan Gerçeküstücülük Paneli – International Panel on Living Surrealism/ Depo (14 Mayıs 2011)
-Forum:Yıkım Tartışılıyor- Destruction is being discussed- Fırat Arapoğlu, Emre Zeytinoğlu, Murat Germen, Burçak Konukman, Rafet Arslan /Depo (27 Mayıs 2011)
perfomances, street actions…

Katılımcılar / Contributors:

Ali Mete Sancaktaroğlu
Alt Komşu
Athens Sürrealist Group
Basako
Bora Şimşek
Bounty Kill Art Group
Burçak Konukman
Bülent Demirağ
Can Tan
Carlos Martins
Carmen Sober
Ceren Fındık
Eric Bragg
Erman Akçay
Fulya Çetin
Gaye Su Akyol
Grupo Surrealista del rio de la Plata
Hakan Gürsoytrak
Hakan Orman
Horasan
Hüseyin Uğur
İrfan Önürmen
Marina Grzinic& Aina Smid
Martin Sastre
Mert Ülkümen
Merve Morkoç
Murat Germen
Rad
Oy Dağlar
Özgür Çimen
Şakir Özüdoğru
Sarah Maple
Sedat Türkantoz
Serra Behar
SLAG
Stockholm Sürrealist Group
Sürrealist Eylem Türkiye (OnstOn, cins, Alper T. İnce, Rafet Arslan, Yaprak Gözeker, zozan gemilerördü, Fantom)
Tayfun Serttaş
Tolga Tüzün
Volkan Kaplan& A.Erdem Şentürk
Wide
Yeşim Şahin

Katalog Yazarları / Catalogue Writers:

Ali Artun
Emre Zeytinoğlu
Fırat Arapoğlu
Rafet Arslan
Mattias Forshage

bir devrin kapanışı

süleyman demirel döneminden gül suyu kokuları
büyük ortadoğu fiyaskosu
21. yy'a dair birkaç kehanet
sol gösterip sağ vurmalarıyla ünlü müslüman siyaset adamları
doğu akdeniz sahillerinde araplaşan latin kolonileri
biraz semiyotik
yalandan Lacan
bir minübüs dolusu duyma engelli insan
ve yağlı yemeklerden her zaman uzak durmak lazım.

evim, beirut.

Zico House History

Built in 1935, located in the heart of Beirut in Spears Street, in the Sanayeh district, this charming traditional house was the family home of Moustapha Yamouth (alias Zico). Lover of the arts and culture, he started using available spaces in the building for performance rehearsals. Soon, he realized the necessity for artists to have a space where they can create and express themselves and decided to promote and help emerging artists with interesting ideas and projects, especially those who didn’t have the means to produce their own work.

After the civil war, during the early 1990’s, Zico decided to transform this spacious building from a family house into an alternative space that housed contemporary art.During this period was a time when a number of individual initiatives emerged and where Lebanon became a prime cultural location for the Arab region. Encouraged by Zico, a number of artists decided to organize a large collective exhibition in the building, making visible the work of many artists for the first time. Among others, these artists included Marwan Richmawi, Flavia Codsi, Gilbert Hage and Elie Khalife, who later became established in the field of contemporary art and film.

Following this event, Zico set up a production house with friends and colleagues, “Beirut Media Production,” with their offices based in Zico House. BMP produced the first theatre performance written by Boutros Rouhana, dedicated to Zico house. This poetic and feverish work, « Al Haris », which was closer to a form of human installation than theatre, provided Zico House with its main mission: to defend experimental Lebanese art.

Ai Weiwei ve Sunflower Seeds üzerine küçük bir hatırlama.

Ai Weiwei, Tate Modern'in geçtiğimiz sezon gördüğü en sükseli açılış olan son solo show'u Sunflower Seeds'in özel gösteriminde gerçekten mutluydu. Genç karısı ve ondan olan bebeği ile açılış boyunca neredeyse bir futbol sahası büyüklüğündeki sergi mekanında mekik dokudu. Bebek arabasını milyonlarca ayçekirdeğinin üzerinde dolaştırdı, hız yaptı, şakalaştı, gülümsedi, kahkaha attı, sonra her bir hayranı ile üşenmeyip saatlerce teker teker poz verdi. Neredeyse herkesle konuştu... Normalde bir "Çinli" ve bir "sanatçı"dan beklenmeyecek kadar "kabadayı", deyim yerindeyse Samurai ruhlu sert mizaçlı birisi Ai Weiwei. Sizde uyandırdığı ilk izlenim, onun çok güçlü birisi olduğu, ardından sanatçı olduğunu düşünmeye başlayabiliyorsunuz. Ben daha önceki günlerde ve sonrasında - tesadüfi karşılaşmalarımızın hiçbirisinde - gülümsediğini ve etrafındakilerle iletişim kurduğunu görmedim. Bizim de yanyana bir fotoğrafımız olacak o geceden, fakat gerçek imaj klasörüm İstanbul'daki stabil bilgisayarımda kaldığı için şimdi hepsine ulaşamıyorum.. Bu yüklediklerim facebook albümlerinden.

Bu özel gösterimin ertesi günü, yani serginin gerçek anlamda kamuya açıldığı gün, Tate Modern yönetimi bir gün önce üzerinde rahatça gezilen, yatılan kalkılan, yenilen içilen, dilendiği kadarı ceplere doldurulan yerleştirmenin girişini "toz" ürettiğini gerekçe göstererek barikatlarla kapattı. Yetmezmiş gibi başına güvenlik görevlileri dikti. Bu, Tate Modern'in o sezon sergilerinin hiçbirisinde karşılaşmadığımız bir sertlikti. O özel gösterimde, işin özü gereği yanına avuç avuç çekirdek alabilen bir grup "şanslı" davetlinin arasında bulunduğum için halime şükretmekle yetindim. O hafta tüm Londra bu serginin yarattığı spekülasyonu konuşmaya başladı. Etrafta sayısız dedikodu dolaştı. Metro gazetesi de dahil birçok gazeteye manşet oldu. Olaydan iki hafta kadar sonra herşey açığa çıktı. Bu büyük yapıtı hiç riske sokmayıp bizzat Tate Modern satın almıştı ve sergi sonrası yerleştirmeyi 30'ar çekirdeklik küçük kavanozlarda souvenir yapıp, kavanozunu 600 Pound'dan kendi mağazasında satışa çıkartacaktı. Toz bahane edilerek gerçekte, her biri el yapımı olan porselen çekirdeklerin "çalınma riskine" karşı güvenlik önlemi alınmıştı.. Yani ben yanıma aldığım 100'e yakın çekirdekle farkında olmadan değeri 1.800 Pound'a ulaşan küçük çaplı bir işe sahip olmuştum. Halbu ki işin başında bu böyle konuşulmuyordu. O üretim, başka bir armağan, paylaşım ve dolaşım değerine sahipti.

Ai Weiewi'nin yaşadıkları bir kez daha çok üzücü ve onur kırıcı. Çin Hükümeti ile arasındaki kronikleşen problem apayrı bir tartışmanın boyutu belki.. Onu tüm kampanyalarda sonuna kadar destekliyor ve yanında olmaya çalışıyorum. Hiçbir gerekçe, onun maruz kaldığı türden bir şiddet'e mazaret olamaz. Çin Hükümetini bir aya yakındır elimden gelen tüm mecralarda kınıyorum.

Diğer yandan, o hafta boyunca benim aklımda hep şu sorular dolaştı;

* O çekirdeklerin üretim maliyeti olarak Çinli işçilere trajikomik bir ödeme yapılırken, Tate Modern'in öylesine kritik bir yerleştirmeyi tüm açgözlülüğü ile kurumsal ekonomik çıkarlarına alet etmesine Ai Weiwei nasıl tolerans gösterebildi?

* Ai Weiwei bu satış sonrası Çin Hükümetine ve senelerce çalıştırdığı Çinli işçilere karşılık Çin Maliye Bakanlığına "işveren" olarak bir vergi borcu hissediyor mu?

* "Doğulu sanat" üretimi, Batılı sanat kurumları içerisinde tam da böylesi bir ticari riskin altında ezim ezim ezilirken, şimdi bu olanlar neyin ironisiydi?

* Eğer milyonlarca parçadan oluşan bir yerleştirme, 30'arlı kutularda metalaşıp "ürün" olarak satışa sunulacak ise, bu durum Çin Devletinden sanat kotası altında gemiler dolusu "mal" kaçırmak olmuyor mu?

* Tate Modern ilk başta yalnızca sergileyicisi olduğu bir eseri, özel gösterimden bir gün sonra nasıl apar topar satın alabiliyor ve kendi mülküne geçirip kamuya kapatabiliyor? Müze etiği açısından bu bir paradoks değil mi?

Bir dip not olarak; o günlerde Ai Weiwei'nin kendi yapıtına karşı sergilediği bu tavır biraz şaşırtıcıydı.. Böylesi bir "ticari uzlaşmaya" bana kalırsa hiç ihtiyacı yoktu. O hafta boyunca Londra medyasının bir bölümü ve eleştirmenler tarafından popülist olmakla ve kendi üretimini metalaştırmakla çok fazla suçlandı. Bu eleştirilere hiçbir yanıt vermedi.

Büyük Şiir

Hello Türkiye, kim var kim yok orda?
Çok özledim, laf aramızda...

RePLACE BEIRUT Workshop

Between April 1-10, 2011, rePLACE will organise a workshop at 98 Weeks research/project space to investigate and elaborate upon the tours submitted by rePLACE BEIRUT participants. The online collection of routes will be the jumping off point to (re)experience the city via the stories and routes of the people living here, creating a series of visual and historical investigations into the placeness of the city's inhabitants. Workshop participants will follow the submitted routes, documenting and recording with video, photography and sound their observations as led through the words of our guides, and selected points from certain routes will be chosen as 'landmarks' for further research.

The rituals of everyday life trace regular paths along streets and through buildings, organising the solids and voids of the built environment into narratives and patterns of association. Complicated by memory and social rituals, our experience of the city is of a dynamic place, a stage for public performances and private tragedies, of significant moments and the incredibly mundane. The habits, rituals, and actions of its population, the lived experiences within the city define it as something that is always current, always in constant, random movement.

rePLACE BEIRUT begins by a public invitation to reconsider the city as an active process of documenting time and place inseparable from our everyday, lived experience. Your participation is requested as a singular contribution towards an alternative, collective understanding of how the city both literally and metaphorically vibrates, or where 'the beaten track' runs rich with/counter to personal knowledge, memory and cultural myth.

Through the various stages of the project, rePLACE seeks to provide a way to understand the city, not only through its built spaces, but in the ways its residents are interacting with it in their daily lives – the routes we follow and the moments where these routes cross, overlap or run tangent to each other. This is foremost a reconsideration of history and image-making outside of our traditional understandings of these terms, where forms of heritage preservation can go beyond passive historicisation and generate living processes to actively celebrate the city-in-flux.

Participate now by submitting your own route online at http://beirut.re-place.info

rePLACE is a project initiated in 2007 by PROGRAM and Transit Lounge. rePLACE BERLIN and rePLACE BEIRUT are supported in 2011 by the Anna Lindh Euro-Mediterranean Foundation for the Dialogue between Cultures, Prince Claus Fund for Culture and Development, the Arab Image Foundation, and PROGRAM. rePLACE BEIJING is supported by HomeShop. For more information please visit www.re-place.info or contact: mail@re-place.info